ผมชอบคนหนึงคับแต่เธอไม่สนใจผมเลย

ผมชอบคนหนึงคับแต่เธอไม่สนใจผมเลย
ผมละเบื่อตัวเองจริงๆผม ม.6/7 คับส่วนเธออยู่ ม.6/5 คับต่างกันไม่กี่ห้องเองจะเล่าให้ฟังเราอยู่โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ป.1-ม.6 แต่ประถมศึกษาผมยังไม่รู้จักเธอเลย จนเมื่อผมอยู่ ม.4/7 ผมได้เข้าสมัค ร.ด คับปีหนึง1 ผมเห็นเธอแต่ก็งันๆคับ ปี2 ผมเกิดบ้าอะไรก็ไม่รู้รู้สึกตัวอีกทีผมก็เข้าสังคมไม่เป็นกลายเป็นคนคี้อายไม่กล่าผมไม่กล้ายิ้มไม่มั้นใจในตัวเองผมเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ ม.4 แล้วคับ รดปี 3  จู่ๆผมก็มีความรักกับเธอผมก็ถามๆเพื้อน จากโรงเรียนเก่าที่เป็นรด เพื้อนผมก็บอกมาว่า ออ คนนั้นหรอก็เคิยอยู่โรงเรียนเดียวกับเราไงตอน ประถม อะผมเลยตอบไปว่าจริงดิจาก นั้นผมก็คิดในใจว่านี้ต้องเป็น พรหมลิขิต แน้ๆเลย แต่สุดท้ายผมก็ได้รู้ว่าเธอมีแฟนตั้งแต่ ม.5 แล้วใจผมสลาย แต่ตอนนี้เธอพึ้งเลิกกับแฟนเค้า ผมเลยทักเฟตไปว่า หลังจากนี้แกจะมีความสูขมากแน้นๆเชื้อเค้านะ แกมีเพื้อนที่รักแก และ แกยังมีคนที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะยังรักแก อยู่ นะ และเธอก็เงียบเหมือนเดิม จริงๆคุยกันเยอะกว่านี้คับ แต่ก็ไม่สนเรื้องลาวของผมเลย ทักไปก็ไม่ค้อยจะตอบ เห้อ เหนื่อย เปื่อ ตัวเองกี่ครั้งก็เป็นแบบนี้รัก เค้าค้างเดียว T-T  จะมีไครเข้าใจเราไมน่า....
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่